Gundê Çarsiman

Di nav çiyayên bilind û rengîn de, mîna hewşek ji hewşên bihuştê gundek danîbû. Bi her cûrê tam û berên xwe, seranser sî girtibû darên gund li erd û beyar, kaş û newal û li beroj û nezêr. Keska xwezayê, li deng û rengê çivîk û gihayan dida. Reqs û govenda kufarî girtibûn pinpinîk û pepûleyan. Gur û pez, kuçik û pisîk bi hev re diçêriyan li vê xaka aramiyê. Gund li rex Çemê Hermehê,...

Siltan bû Selaheddîn…

Ro, hêdî hêdî destê xwe dikişand ji rûyê erda hişk û zuha ya çilê havînê. Tariyê bi dizîka xalîçeya xwe radixist li dawa çolistanê. Û sirra êvarê yek bi yek dida ber xwe qirş û qalên keramperan. Wek şerpezeyekê dibir û dianî ber konê ji mûyên helebî. Û çirên bi donê zeytûnên Emmanî dilerizand ji pozikê findê. Bi şan û kert û birînên xwe dirokçeyekî li ser lingan bû Rewan. Her kaş û kendal, beyar...

Şivan

Pez li ser şîrê tîr Kaş û kendal hişkeser û pirêze li ber e Li nav rimilka Kanîgewrkê Xebera xweş e ji deşt û êlaxê Firavîna tasek firdoxî û destek girar e Yek û du, li dû hev dihên xwarê bêrîvan Û li dora birkê digerîne pezê zom û şîn, şivan Xeberek heye, ji guhan razber, lê li dev û diranan Benîştê cûtinê bû ku pirêze derketine, êlax vebûye Di dilê xwe de dilîste her...