Hat girêdan ev dilê me, bi Xwedayê cinn û nas

Şerbeta ‘eşqa xwe da me, jê vexwar me, tas bi tas

 

Jê re soz da, û me zanî, bê çi soz me jêre da

Me-l xwe kir lewra ji agir hêj ezel da ev kiras

 

Ser rêya ‘eşqa îlahî bûne qurban can gelek

Enbîya û ewlîya hiştin ji bo me ev mîras

 

Dergehê ‘eşqê nema vala ticaran yek zeman

Her hebûn lê, canfiroşê çi ji ‘am û çi ji xas

 

Lewm û sîtem her li wan hatin kirin ji çar teref

Te’de dîtin pir ji destê zalimên Xudênenas

 

Wan di ber yarê de can dan, bê tereddud bê guman

Lew dizanî ev heyat nig axretê nabit qiyas

 

Mu’minê rast, ma di tirse-j cewr û zor û zehmetan

Ger rêya yar, bi dirî bit, dê here wê-b lingê xwas

 

Mihneta ew ku dibîne, l-ser rêya yar bê guman

Wî dibe nêzîkê yar, lew navê ew jê bit xelas

 

Ew wefadar in timî, nakin jibîr qed qencîyan

Secdeya şukrê dibin ew, her ewin nî’metşînas

 

Nîne xwarî qed li cem wan, pir qewî sozdar in ew

Ew elîf in, tim serastî, ji xwe ra kirne esas

 

Wezn: Fa’ilatun, Fa’ilatun, Fa’ilatun, Fa’ilun

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *