BijarteNureddîn QoserîLeşker û Karkerên Şeytanî

Wexta ku meriv sedema xulqîyeta însan û sirrê îmtîhana wî/wê dinêre, meriv dibîne ku ‘Ezazîl(Şeytan) bi sedem kirina xwe (ku ji kibra û nijadiya xwe, xwe ji adem ‘a.s. çêtir û mezintir dibîne) bûye musteheqa l’enetê û di encama vê bûyerê de heta wexta ku Xweda dixwaze muhlet girtiye û xwe weqfî xapandina benî adem kiriye. Em û tevî zurîyeta xwe bi derfetên gelekî mezin muselletî ser nesla însan bûye. Ev jî bûye reya ceribandin û imtîhana însanan. Ka gelo kî wê bi telkîn û wessê şeytan bi xapê. Û kî jî ewê bi mamostetîya resûl û nebîyan paqij ku tev jî ji nesla insanan, hetta ji qewmê xwe û hetta ji malbata ku di nav qewmên xwedî herî pak û ‘esîl in. Ewê bi rêya aqil de bimeşin û herne bihuştê.

Serencama benî adem û ‘ezazîl ev e. Lê ka em vegerin ser mijara xweyî di derheqê cihûyan de. Ji vê serencama bi kurtahî tê fêrkirin ka ‘ezazîl û ziryeta xwe dijminê xwe Adem û nesla wî ne ev gerdûn ji navenda tekoşîna her dû nivşan e. Ew e şeytan û zurîyeta xwe bi însanan re micadela xwe bi dek û dolaban, xapandin û şemitandinan bi zarokê Adem re bikin û xwe di vê oxirê de fena bikin. Zarokê Adem jî ewê bi rêbertîya qasidê Xweda li hember van fen û fut an hîle û pilanan xwe bistirînin. Piştî pêxemberan neslên xwe li ser dijminatiya şeytanan şiyar bikin, da ku ew ji xwe ji van îblîsan biparêzin. Xweda got: “Şeytan ji we ra dijmine hûn jî wî wî dijmin bibînin.”

Rê û rêça însanan gerek ev bûna. Lê mixabin ji zarokên Adem, nifşekî ev rêya şeytan ji bona hinik mafên dinyevî yên kêmbiha ji xwe re kirine rêbaz û distûr. Di vê dinyayê de karê vanan îfsad û xerabîya mîrovatiya giştî ye. Bê gûman ev nifş cihûn e. Di gel ku ji nesla pêxemberan in û digel tevê zanebûna xwe û haydarîya ji wehyê jî dîsa bûne karkerên iblîs.

Di dîrokê de jî wexta ku bi rêberîya Hz. Musa (silav li ser pêxemberê me û wî be) ji zilma fîr’ewnan xelas bûne. Hetanî rojane niha kar û ’emelên wan ew e ku bi hîle, fen û futan însanan ji rê derînin û fesadiyê û nijadiyê bixine nava wan. Bi vî rengî xelqan dixine ber hev û ji xwe re malên dinyayê kom dikin. Bi qeweta vî malî dewletên ser rûyê zemîn tevî ji xwe re bin emr û bindest kir. Xwîn û xwêdana wan heta mirinê dimijin çend salan. Hz. Davud û Silêman hwd. ji nava dîroka wan derînin hûn ê bibînin ku rewşa wan li tevê cîhanê ew e. Tevlihevî, fesadî û di encamê de xezeba Xweda û xelqan ew e ku ji hev tarûmar kirine. Lê kengî ku firset dîtin dîsa karê van ev e. Îro jî dîsa bi alikarîya xaçperestan firset ketiye destê wan û bûne xwedî qewet. Dîsa li tevê fesadîya dikin. Li Filistînê pîrekan, zaran û ixtîyarên bê guneh, bê perwa komkuj dikin. Li ber çavê dinyayê tevî bi weşana zindî li ber objektîfê kamerayan, kesên  bêsuc û bêguneh gule baran dikin, xaniyan bombe baran dikin. Bi dehan bêsuc di binê enqazan de difetisin. Çandinî û darên fekîyan ku debara gundiyan e ji binî de radikin. Û agir berdidin, dişewitînin da ku mirov ji birçîna helak bibin. Ev tev daxwaziyên ‘ezazîl û nesla wî ne. Lê kirin, emelên cihû û dewletên cihûyan e. Ka binêrin, hêvi dike li cihû gavekê pêştir ve diçin û hêvîya şeytanan bi cî tînin. Me şeytanê mezin ne cihûn e.

Ji xwe Xweda(c.c) gotiye: “Bêje Ya Muhemmed! Ez hifza xwe bi te dikim ji şeytanên cinnî û insî.” Aha ev şeytanên insî; cihû û karkerên cihûyan e.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *