JI SÎYERA NEBÎ

Article

 

Ji Mekkehê dengê de’wa Îslamê
Li herêmê bela bûye ta Şamê

Muşrik hatin civyan li hev bi koma
Gotin sebir ji vî halî-r qet nema

Qesda mala Ebû Talib dikirin
Wî tirsandin fortê giran lê kirin

Jê re gotin her Mûhemmed vegerîn
Yan na ji şertê jî pêra xwe bistîn

Ebû Talib go ey lawê birê min
Li min neke zêdetirî barê min

Resûlûllah jê re gotî ey ‘emmah
Ez sûnd dixum hem dibêjim bi Ellah

Ger muşrikê ehlê Mekkê roj bînin
Bikin xilat di destê rast wê dînin

Hîvê têxin destê çepê ji bo ez
Dev ji de’wa heqyê berdim lez bi lez

Heta bimrim wê bernadim ez tucar
Yan wê de’wam li cîhanê bib rizgar

Piştî vêya Resûlûllah giriya
Bi lez ji cem Ebû Talib meşiya

Ebû talib go birazê wer veger
Her de’wa xwe serbest bêje li her der

Ger dixwazin hûn ji agir bin berat
Ji can û dil hûn bibêjin esselat

*********

Berî hicret bi sê sala derd û kul
Li pê hev hat birîndar kir can û dil

Ebû Talib hem Xedîce wefat kir
Qureyşiya ezyeta xwe zêde kir

Di vê salê ew gelekî bûn hezîn
Lewra ev sal bi kedera tê zanîn

Belê piştî wefata van herduya
Nema te’ma kêf û şahîw ‘îdîya

Bi hêvya ku Seqîfî bib musulman
Resûlûllah Zeyd bi xwer bir çû cem wan

Ew ji Mekkê birê ketin meşîyan
Çûn Taîfê çûn welatê Seqîfan

Sê bira bûn ew meznê Seqîfîya
Bi de’wa heq ew çûne cem hersîya

Jibo werin Îslamê ew de’wet kir
Hersîya jî de’wa Îslamê red kir

Wecih tirş û peyvê ta’lîn pir nexweş
Bêedeb û bêheya bûn ew rûreş

Nezanê xwe herişandin bi ser wan
Bi xeber û bi kevira dan pê wan

Ketin nav rez revyan ji ber nebaşa
Ûtbew Şeybe li wan kirin temaşa

Resûlûllah bi dilşewat dest vekir
Bal Xwedê ve ‘erzîhalek birê kir

Ya Reb bi te gazinê xwe ez dikim
Qelsiyû bêçaretiyê ‘erz dikim

Ya Reb tu yî rehman û hem dilovîn
Ente Rebbî we rebbul musted‘efîn

Tê me bispêr kîde Rebbul ‘Alemîn
Ma yekî dûr bi şiddet me biqewrîn

Yan dujminkî pir ğeddar û bêîman
Li dunyayê ma qey tê min bispêr wan

Ya Reb eger tu ji mi neğeydî be
Guh nadimê hema çid be bera be

Ez bi nûra wechê te xwe d-parêzim
Tarîtî çû pê ronayî bû lazim

Bi wê nûrê karê dunyaw axretê
Pê ‘edilîn şewqê berda zulmetê

Xwe d-parêzim ji ğezeb û ğeyda te
Xwe d-parêzim ez bi nûra zatê te

Lekel ‘utba hetta terda rebbena
Ji te re bin hemd û pesin hem sena

Em in bêhêz bêqewet û hem bêçar
Ya Reb ger tu ji mer nebe alîkar

Ûtbew Şeybe vî halê wan dibînin
Ğemgîn dibin ew dilê xwe d-şewtînin

Hinek tirî ji bona wan diçînin
Ğulamê xwe ‘Eddas pê re dişînin

Resûlûllah go bîsmîllah tirî xwar
‘Eddas go vê peyvê nabêj ev bajar

Mûhemmed go tuj kî derê yî ‘esil
‘Eddas digo ji Nînewa ji Mûsil

Ma ji gundê nebî Yûnûs bin Meta
‘Eddas şaş ma fikirî ket heyreta

‘Eddas digo kê da zanîn ew kî ye
Muhemmed go ew jî wek min nebî ye

‘Eddas xweb ser Mûhemmed ve xwar dikir
Dest û nigê wî herdû jî maç dikir

Ger dixwazin hûn ji agir bin berat
Ji can û dil hûn bibêjin esselat

 

Di debarê nivîskar de

Têhev

5

Gotar

Ê Berê JI SÎYERA PÊXEMBER
Ê Li Pey

Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.