Heqîqet

Article

Em ji qalu belayê ve daxilê cemîyata Muhammedîne. Alîyê wehdetî yê yekîtîya me, tewhîde. Sond û peymana me, îmane. Madem em Muwehhîd în em muttehîd în. Mela Ehmedê Cizîrî yê Kurdî weha beyan kirîye: ‘’Sirrê wahdet ji ezel girtîye hetta bi ebed’’

Her bawermend, bi î’laya Kelîmetullah ber pirsîyare. Vî zimanî sedemê wê yê herî mezin jî ew e ku meriv ji alîyê maddî ve bi pêş ve biçe. Çim kî bîyanî bi zanistan u çeka sanayîyê, me dî bin isdîbdata xwe ya manewî de di pelêxin. M jî zanist/ Fen û çeka sen’etê/hunerê, li hember wê cehlû feqr û îxtîlafa fikran ku neyarên herî bi dehşet en îlaya kelîmetullahê re dê cîhad bikin. Îca cihada xaricî ku heye, em dê hewaleyê wan şurên elmasî yên wan delîlên qet’î yên şerîêta ronîgeş bikin.

Lewra biser ketina li hember medenîyan bi îkna kirine ye, ne bi zorpêdayîna mîna wan howan e ku jî gotinê fêm nakin. Em ku hene, fedaîyên muhabbete ne, ji dijminahîyê re weqtê me tüne ye. Meşrutîyet ku heye, ji edelet u meşweret û jî wê qeweta ku bi qanûnan hatîye bi sînar kirin pêk tê.

Îca şerîeta ronîgeş hîna berî sêzdeh esran, hatîye danezrandên. Ha di gel vê yeke ji hîna em rabin diwarê hükmû qanûnan da deste xwe li ber Ewrupayîyan vejin û pareskîya qanûnê wan bikin, li hember dînê îslamê, cînayeteke mezin e û tiştekî wisan e mîna ku meriv bere xwe bide bakur û nîmê bike. Qewet di wê di qanunê debe, yan na ku ne wîsan be, îsdîbdat belaw dibe û ciyê xwe hişk digre. Divê bibe hakîm û amîrê/ fermandarê wîjdanî. Ew jî, divê bi marîfeta tam û şaristanîya giştî yan jî divê qu bi navê îslamê be. Gava ne wîsan be. ‘’Bêguman Xweda Têala xwedîyê quwet û qudreta mezin e’’ daîma dê îsdîbdat desthilatdar be.

Îttîfak kû heye, dî hîdayetê deye; ne di hewayê de! Meriv bûn azad; lê bele dîsan jî ew ebdê xwedê ne. Her tişt bû azad rerîEt jî hurr û azad e, meşrûtîyet jî. Em dê wan meseleyên şerîetê weke bertil û reşwet nedin.  Qusûra hinekan dî, ji qusûrên meriv er nabin navgîna lêborîn e, îca bêhêvîtî ku heye, li hember her kemalî kelem û asteng e. Hewalekirinin jî, kona he zelîlî ye. Ew gotina ‘’Jimin re çê, bila yekî din li serê bê fikire’’ yadîgar û û dîyarîya îsdîbdatê bi xwe ye.

Ji ber  ku ez bi Turkî nizanim, ez nikarim destpêka van hevokan bi hev û dî de gire bidim, Lewra ez wan hewaleyê fikren wan kesan dikim. Ku li ser vê mutele dikim.

Di debarê nivîskar de

Têhev

2

Gotar

Bilal KAHRAMAN

  • SÛREYÊ FATÎHAYÊ
  • Heqîqet
  • Ê Berê
    Ê Li Pey SÛREYÊ FATÎHAYÊ

    Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.